മനുഷ്യത്വമുള്ള രാവണൻ
എ. സെബാസ്റ്റ്യൻ
![](/images/IMG-20220404-WA0013.jpg)
രാവണൻ്റെ പത്ത് തലയുടെയും ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ചാൽ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും. ഏകപാത്ര നാടകത്തിലൂടെ എന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങുവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട രാവണൻ അരങ്ങിൽ നിറഞ്ഞാടുമ്പോൾ അതിന് വേണ്ടി പാത്രസൃഷ്ടി നടത്തിയ രചയിതാവിനും സംവിധായകനും മറ്റ് സാങ്കേതിക പ്രവർത്തകർക്കും അഭിമാനിക്കാം. പ്രേക്ഷകൻ്റെ മുഖമായി വന്ന നടൻ അത് അരങ്ങിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച സാംകുട്ടി പട്ടംകരി എന്ന സംവിധായകൻ്റെ മികവിൽ നാടകത്തിലൂടെ ഓരോ വികാരങ്ങളിലൂടെ പ്രേക്ഷകരെ കൊണ്ട് പോകുന്നു.
യുദ്ധം ജയിക്കാൻ ജാതിയിൽ കേമനായാൽ മതിയെന്ന ഹുങ്കാണ് രാവണൻ തകിടം മറിക്കുന്നത്. കുല മഹിമയിൽ വീമ്പ് വിളമ്പുമ്പോഴും യുദ്ധത്തിന് നിരക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ചതിയിലൂടെയാണ് കീഴാളരെ എന്നും പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന തെന്ന് പറയുമ്പോൾ ആ കാഴ്ചയിൽ എതിർ സ്വരമുതിർക്കാനാകാതെ നാടകം ഫലിക്കുമ്പോഴാണ് വിജയമാകുന്നത്.
ഒരു വംശത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ആ വംശത്തിന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് പറയുന്നിടത്ത് ചതിയാണ് തെളിഞ്ഞു വരുന്നത്.
യുദ്ധവും പ്രണയവും ജീവിതവും സഹോദര സ്നേഹവും ജീവിതവും എല്ലാം രാവണനിൽ നിറയുമ്പോൾ അത് പ്രേക്ഷകരിലേക്കും പകരുന്നുണ്ട് രാവണൻ.
രാമൻ്റെ ചെയ്തികളെ വെല്ലുവിളിച്ചു കൊണ്ട്, ചതിയിലൂടെ യുദ്ധം ജയിക്കുന്ന രാമന്റെ വീര പരിവേഷമാണ് നാടകം പൊളിക്കുന്നത്. സത്യത്തിനും ധാർമ്മികതയ്ക്കും എന്നും വില കൽപ്പിക്കുന്നവരാണ് കാഴ്ചയിൽ ഭംഗിയില്ലെങ്കിലും കറുത്തിട്ടാണെങ്കിലും അവരുടെ ഉള്ളം നന്മ നിറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ നമ്മളെയും ആ ചിന്തയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്നു. വർണ്ണത്തിൻ്റെയും വർഗ്ഗത്തിൻ്റെയും അളവുകോൽ വെച്ചല്ല ആരെയും അളക്കേണ്ടതെന്ന് അനുഭവിക്കുന്നിടത്താണ് നാടകം മുന്നേറുന്നത്.
രാമനെ മഹത്വവത്ക്കരിക്കാൻ ബോധപൂർവ്വം സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതാണ് പല രാവണന്മാരുടെയും കെട്ടിയേൽപ്പിക്കുന്ന ദുഷ്ടത്തമെന്ന തിരിച്ചറിവ്.